اعتبار تصویر: skypix

 

باسمه تعالی

زمان پایان قرن چهاردهم (پایان سال ۱۴۰۰) و آغاز قرن پانزدهم هجری شمسی (آغاز سال ۱۴۰۱)

 

معنای قرن یا سده، یکصد سال است. هر تقویم مبدایی دارد و در عرف اولین سال هر تقویم سال یک است. روز اول نخستین قرن هجری شمسی، جمعه ۱ فروردین ۱ و روز پایان آن، سه شنبه ۲۹ اسفند ۱۰۰، است. روز اول قرن دوم هجری شمسی، چهارشنبه ۱ فروردین ۱۰۱ و روز آخر آن، یکشنبه ۲۹ اسفند ۲۰۰، است. قرن چهاردهم هجری شمسی، از روز چهارشنبه ۱ فروردین ۱۳۰۱، آغاز شده و روز یکشنبه ۲۹ اسفند ۱۴۰۰ به انجام خواهد رسید. بنابراین، روز اول قرن پانزدهم هجری شمسی، دوشنبه ۱ فروردین ۱۴۰۱ خواهد بود.

 

مرکز تقویم موسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران

پایگاه اطلاع رسانی مرکز تقویم: calendar

ادامه مطلب

 

   عبور سیاره فراخورشیدی از مقابل ستاره ای در دوردست باعث خم شدن نور ستاره به واسطه گرانش آن و درخشش مختصری از ستاره پس زمینه می شود.

 

   دانشمندان با استفاده از ریز همگرایی گرانشی قادر به جستجوی سیارات فراخورشیدی تاریک و دور هستند.

 nasa

اعتبار انیمیشن: exoplanets.nasa

 

 

   این تصویر پیوستگی نزدیک بین نزدیک ترین ستاره به خورشید ما، پروکسیما قنطورس (Proxima Centauri) و ستاره ای دور در پسِ زمینه ی آن را نشان می دهد. میدان گرانشی پروکسیما قنطورس فضای اطراف آن را پیچ و تاب داده است.

 

   این اثر عدسی گرانشی، فضا را مانند یک آینه ناهموار می کند [ترکیب بخش های محدب و مقعر برای رسیدن به تصویری ناهموار]، که سبب خم شدن مسیر نور ستاره پس زمینه می شود. نتیجه این است که، موقعیت ظاهری ستاره در طول عبور نور آن از کنار پروکسیما قنطورس کمی تغییر خواهد کرد و اگر حول آن سیاره ای در حال چرخش باشد موقعیت ظاهری ستاره بیشتر منحرف خواهد شد.

 hubblesite

 

 

   مطالعات Microlensing نشان می دهد؛ احتمالا رایج ترین سیارات بیرونی جرمی مشابه جرم نپتون را دارند.

 svs.gsfc.nasa

 

   خوشه کروی M22 و یک شیء مشکوک به کوتوله ی قهوه ای، که از مقابل ستاره ای در منطقه برآمدگی کهکشان عبور می کند و نور ستاره را با گرانش خود خم می کند که بالطبع این خمیدگی باعث درخشش لحظه ایی ستاره پس زمینه می شود.

 hubblesite

ادامه مطلب

زمانی که اعضای تیم ماموریت Juno ناسا ، از عموم برای پردازش تصاویر دوربین فضاپیما Juno دعوت کرده بودند ، آن ها انتظار نداشتند که مردم بتوانند چیز زیبایی را دریافت کرده  و جلوه ای هنری خلق کنند.نواحی نارنجی و خاکستری از آبی سبز در این تصویر فرش شده و رنگ افزوده شده در تصویر با یک طرح رنگی شبیه به نقاشی تاریخی Romantic شباهت دارد، اما بیشتر خیالی است .

دانشمند Eric Jorgensen این کار هنری سیاره مشتری را با تصویر گرفته شده دوربین فضاپیمای Juno خلق نمود ، این تصویر زمانی گرفته شده بود که فضاپیمای جونو در ارتفاع 17,800 کیلومتری بالای ابرهای فوقانی مشتری در 11 دسامبر 2016 ساعت (12:22 بعد از ظهر به وقت محلی) قرار داشت.

 

تصاویر خام دوربین فضاپیمای جونو در www.missionjuno.swri.edu/junocam برای عموم جهت بررسی در دسترس می باشد.

اطلاعات بیشتر درباره فضاپیمای juno در http://www.nasa.gov/juno و http://missionjuno.swri.edu

 

NASA

ادامه مطلب

سیاره جرمی آسمانی است که حول محور ستاره می چرخد، نیروی جاذبه کافی جهت حفظ شکل دایره وارش را دارد و مدار چرخش خود را از سایر سیارات خالی می کند.

طبق همین قوانین پلوتو دیگر سیاره نبود، چرا که مدار چرخش خود را از حضور سایر سیاره ها پاکسازی نکرده بود. پلوتو همانند اریس خرده سیاره نامیده شد.

سیاره ها نام خود را از واژه یونانی به معنی ولگرد گرفته اند و در طول آسمان شب، از میان حائل ثابت ستارگان عبور می کنند. صور فلکی به آرامی و در کنار یکدیگر در مدار قطب شمال و جنوب می چرخند و هر ستاره روزانه دایره ای در آسمان ترسیم می کند. تمام سیاره ها طبق یک برنامه معین همانطور که به دور خورشید می چرخند، به حرکت خود ادامه می دهند که این حرکت به عنوان نوعی خط سیر در آسمان طرح ریزی شده است.

خط سیر سیاره زحل طی سالهای ۲۰۰۵-۲۰۰۸

ستاره ها در آسمان فاصله ثابتی نسبت به هم دارند و حرکات  آنها در طی گذر سال ها مشهود می شود، از آنجا که سیارات نسبت به ستاره ها به ما بسیار نزدیکتر هستند حرکات آنها مبرهن تر از باقی اجرام خواهد بود و حرکات آنها در طی گذر روزها و یا ماه ها مشهود خواهد شد.

هیچ هم جوشی هسته ایی در سیارات رخ نمی دهد؛ آنها از خود نوری ندارند و به وسیله بازتاب نور نزدیک ترین ستاره ای که در مداری گرد آن در حال حرکت هستند روئیت پذیر می شوند.

هم جوشی هسته ایی: فرآیندی که طی آن هسته‌های سبک مانند هیدروژن و ایزوتوپ های آن با یکدیگر همجوشی داده شده و هسته‌های سنگین‌تر و مقداری انرژی تولید می شود.

مدار: مسیر حلقه مانند یک جرم، که اغلب حالت بیضی شکل داردو به واسطه تاثیر متقابل نیروی گرانش سیاره و ستاره ایجاد می شود.

اجرامی که در مسیر سیارات قرار می گیرند، جاروب می شوند؛ یعنی نیروی جاذبه آنها آنقدر قوی است که اجرام کوچک را به دور خود جمع می کند؛ دانشمندان بر عقیده اند دیموس و فوبوس دو قمر کوچک سیاره مریخ سیارک هایی می باشند که بر اثر گرانش مریخ تبدیل به قمر های آن شده اند.

در منظومه شمسی سیارات، هم به شکل غول های گازی مثل مشتری، نپتون وجود دارد و هم به شکل اجرام سنگی مثل زمین و عطارد.

پس از غروب خورشید از نظر ساکنان زمین سیارات مثل ستاره ها درخشان هستند و برخلاف ستاره ها که چشمک می زنند با نوری ثابت می درخشند.

بنا بر آنکه ما در لبه کهکشان راه شیری ساکن هستیم ستاره ها با فاصله نسبتاً زیادی از هم قرار گرفته اند و زمین شعاع های نوری کمی از آنها دریافت می کند این شعاع های نوری هنگام عبور از جو قطع و وصل می شوند و به نظر می رسد که ستاره، هم از نظر رنگ و هم از نظر روشنایی دائماً در حال تغییر است؛ اما در منظومه شمسی سیارات نسبت به ستاره ها بسیار به ما نزدیکتر هستند و مانند منبع ثابت نوری شعاع های نوری بسیاری به سوی زمین گسیل می کنند که این شعاع ها در برخورد با جو زمین دچار گسستگی نمی شود و نورشان ثابت به نظر می آید. البته در نزدیکی افق، بنابر جذب بخشی از نور اجرام توسط گاز هایی نظیر بخار آب و غبار های موجود در جو، نور سیارات نیز دچار نوسان می شود؛ بنابراین برای سیاراتی که جو ندارند، ستارگان از نظر رنگ و روشنایی مانند سیارات ثابت خواهند بود.

هر سیاره ایی که در آسمان شب مرئی باشد ستاره شام گاهی و هر سیاره ایی که قبل از طلوع خورشید در زمان کوتاهی مرئی باشد ستاره صبحگاهی نامیده می شود، هر چند که ستاره نیستند.

 

ادامه مطلب

تصویر فوق بخشی از عالم را نشان می دهد که در آن شبکه های ریزی وجود دارد که در هر یک از این شبکه های ریز میلیون ها کهکشان قرار دارد

همه ی ما انسان ها نشانی یا آدرسی از خانه ی خود داریم ، اما خیلی از همین انسان ها از آدرس خانه ای که در داخل آن زندگی می کنند اطلاعی ندارند ، این خانه همان سیاره ی زمین است که چون نقطه ای در سیستم خورشیدی (منظومه ی شمسی) می باشد، و کمی فراتر اگر رویم محل بین ستاره ای خورشیدی، و سپس کهکشان راه شیری ،و محل گروه کهکشانی ، و اگر بیشتر دورتر شویم صورت فلکی سنبله ، و باز هم بیشتر دور شویم محل ابر خوشه های ستاره ای دیده می شود و در نهایت کل جهان هستی قابل رویت خواهد بود

خوشه ستاره ای : به مجموعه ستارگانی گویند که به واسطه ی نیروی جاذبه ای که دارند در کنار یکدیگر واقع شده باشند .

در تصویر بالا یک خوشه ستاره ای را نشان می دهد که M68 نام دارد. صورت فلکی : به تجمعی از ستارگان گویند که از دیدگاه زمینیان دارای شکل خاص و ویژه ای می باشند .

پس آدرس سیاره ی مان ، خانه ای که در آن زندگی می کنیم این است : جهان هستی – صورت فلکی سنبله – محل گروه کهکشانی – کهکشان راه شیری – محل بین ستاره ای خورشیدی – منظومه ی شمسی – سومین سیاره از خورشید – سیاره زمین

ادامه مطلب

  اکثر بخش های مات حلقه های زحل- بخش هایی که به ظاهر تراکم بیشتری دارند- همیشه حاوی مواد بیشتر نیستند.

  در حال حاضر محققان با سنجش وزن قسمت های مرکزی حلقه B زحل- با استفاده از داده های مأموریت کاسینی- برای اولین بار نشان دادند که حلقه های زحل توهم بصری دیگری را ارائه می دهد؛ نتایج بدست آمده نشان داد که مناطق به ظاهر متراکم، لزوماً حاوی مواد بیشتری نیستند. هرچند برخی از بخش های حلقه B تا 10 برابر بیشتر از حلقه A مات است اما تنها دو تا سه برابر جرم حلقه A را دارد.

محققان در بیانیه ایی گفتند:

  به لحاظ حسی به نظر می رسد که یک ماده مات باید حاوی مواد بیشتری نسبت به یک ماده شفاف باشد؛ برای مثال آب گل آلودی که، ذرات گرد و خاک در آن به حالت تعلیق قرار دارند نسبت به آب صاف. بدین ترتیب ممکن است به نظر رسد که در حلقه های زحل مناطق مات حاوی غلظت مواد بیشتری نسبت به حلقه های شفاف تر می باشند؛ اما این شهود همیشه اعمال نمی شود.

 

در مقایسه ایی صحیح، علفزار مه آلود مات تر از استخر است حتی اگر استخر عظیم تر و یا شامل آب زیادی باشد.

 جای تعجب است که چگونگی تراکم یک حلقه- به لحاظ کدورت و تعمق- ارتباط کمی با مقدار مواد تشکیل دهنده آن دارد.

 

 دانشمندان چگالی (تراکم) جرم حلقه B- جرم در هر واحد حجم- را در چندین مکان با تجزیه و تحلیل امواج متراکم مارپیچی تعیین کردند.

در مقیاس خوب امکانات ایجاد و عمل کشیدن ذرات از قمر زحل در حلقه توسط گرانش می باشد. ساختار هر موج مستقیماً به میزان جرم در قسمتی از حلقه که در آن محل واقع شده است بستگی دارد.

آنها یک تکنیک جدید را برای تجزیه و تحلیل داده های بدست آمده از فضاپیمای کاسینی زمانی که ابزارهایش میان حلقه ها به سوی یک ستاره درخشان ظاهر شد مورد استفاده قرار دادند.

 

اگر چه دانشمندان تجزیه و تحلیل منحصر به فرد خود را تنها برای حلقه B زحل انجام دادند؛ اینگونه بیان می کنند: نتایج بدست آمده، از مطالعات قبلی که با تکنیک های متفاوتی صورت گرفت به نتیجه گیری مشابهی با نتایج بدست آمده منجر شد.

  اندازه گیری دقیق تری از جرم کل حلقه های زحل در راه است. پیش از این، کاسینی میدان گرانش زحل را اندازه گیری کرده بود و دانشمندان جرم کل زحل و حلقه های آن را اعلام کردند. در سال 2017، کاسینی با پرواز در داخل حلقه های زحل در طول فاز نهایی از مأموریت خود جرم زحل را تعیین خواهد کرد.

EarthSky

ادامه مطلب

در ماه حداقل چهار نوع ماه لرزه متفاوت وجود دارد: (1) ماه لرزه هایی که عمقی به حدود 700km در زیر سطح ماه دارند ،احتمالاً این عامل موجب ایجاد پدیده جذر و مد ها است (2) لرزش هایی حاصل از برخورد شهاب سنگ ها 

(3)لرزش های حرارتی که علت آن انبساط پوسته بسیار سرد می باشد هنگامی که برای نخستین بار منطقه به وسیله طلوع  خورشید پس از دو هفته شب قمری بسیار منجمد و سرد روشن می شود (4) و ماه لرزه هایی کم عمق که تنها 20 الی 30 کیلومتر در زیر سطح ماه می باشند 

 

سه تای نخست  در کل آرام و بی خطر است . ماه لرزه های کم عمق از آن دست از لرزش های معرکه(نا آرام) است.در بین سال های 1972 تا 1977 شبکه لرزه نگار آپولو 28 تای آن را دید ( 28 تا از ماه لرزه ها) ،نیل آرم استرانگ می گوید تعدادی تا 5.5 ریشتر اندازه گیری شدند .

لرزش با قدر 5 در زمین دارای انرژی کافی است که اثاث سنگین وزن خانه را جابه جا و شکاف در در و دیوار ایجاد نماید.

به علاوه ، ماه لرزه های کم عمق برای مدت زمان طولانی رخ میدهد ، یکی از آنانی که رفته بود (به ماه) می گفت  تا بیش از 10 دقیقه ادامه داشت . نیل می گفت : ماه مثل زنگ طنین انداز می شد

 

در زمین ، لرزش ها از زمین لرزه ها معمولا تنها یک نیم دقیقه(30 ثانیه) به طول می انجامد.علت این موضوع می تواند ناشی از آبگیر شیمیایی باشد ، نیل توضیح می دهد: آب سنگ را ضعیف می کند ،موجب انبساط در ساختار مواد معدنی متفاوت می شود و  این برای زمانی است  که انرژی در سرتاسر ساختار به هم فشرده منتشر می شود ، این اعمال مانند حباب ریز اسفنج است ، این لرزش ها مرگبار اند ، اگر چه بزرگ ترین زمین لرزه ها  در کمتر از 2 دقیقه می ایستند.

 

Sience@NASA

ادامه مطلب

  این تصویر، نقشه توپوگرافی بخشی از منطقه شناخته شده با عنوان Terra Sirenum واقع در نیمکره جنوبی مریخ میباشد؛ که شامل انواع بی شماری از صخره ها، دهانه آتش فشان های نزدیک به هم (که ممکن است قطر آن ها بیش از 200 کیلومتر باشد)، کانال های حک شده به دامنه های شیب دار، خط الراس پرچین و پرتگاه که بازتاب کننده تاریخ غنی زمین شناسی این سیاره است. شاید از ویژگی های برجسته تصویر ناحیه بی نظم و ناهموار مرکز تصویر باشد.

  این آتلانتیس هرج ومرج، دشتی با پوشش ساده در حدود 170کیلومتر وحاوی چند صد قله کوچک و تپه مسطح نتیجه فرسایش آهسته فلات جامد است.

  دانشمندان بر این باورند در برخی از چاله ها، حوضه و دهانه های این منطقه سابقه وجود آب خواهد بود. در واقع، کانال های حک شده به دامنه حوضه های کهن، شواهدی بر وجود آب در گذشته ی این منطقه را فراهم می سازد.

ESA

  نقشه توپوگرافی، نقشه‌ای برای نمایش ویژگی‌های فیزیکی سطح سیاره در مقیاس‌های بزرگ و کوچک بوده و در مطالعات زمین‌شناسی بنا به داشتن اطلاعات فواصل افقی یا ارتفاع عمودی کاربرد بسیار دارد.

پرتگاه، صخره‌هایی که دارای سطح با شیب زیاد مرتفع و یا عمیق باشد.

خط الراس، خط اصلی بلندترین یال واسط دو یا چند قله، محل برخورد دو دامنه و محل تقسیم آب باران میباشد خط الراس همیشه راس مشخصی ندارد و ممکن است به صورت گنبدی، هموار و یا یک دشت باشد.

ادامه مطلب

  سیاره HD 219134b "ابر زمین"که در فاصله 21 سال نوری از زمین کشف شده سیاره ایی بیگانه، حدودا 4.5 برابر بزرگتر از حجم کره زمین با سطح بسیار گرم و نزدیک به ستاره ی میزبان خود میباشد که هر سه روز، یک دور مدار خود را تکمیل میکند.
  این سیاره بیگانه تنها نیست بلکه سه سیاره دیگر نیز در این سیستم یافت میشود که یکی از آنها حداقل 2.7 برابر حجم زمین بوده و هر 6.8 روز، یک دور مدار خود را تکمیل میکند. یکی دیگر از سیارات که "جهان نپتون مانند" خوانده شده 9 برابر حجم زمین بوده و هر 47 روز، یک دور مدار خود را تکمیل میکند و سیاره سوم که 62 برابر بزرگتر از حجم کره زمین میباشد 1190 روز طول میکشد تا در مدار خود یک دور کامل بزند.

  این ستاره ی میزبان که با چشم غیر مسلح در حوالی صورت فلکی ذات الکرسی قابل مشاهده است از کلاس K بوده و کمی خنک و کوچکتر از خورشید میباشد. محققان بنا به جرم و اندازه، چگالی این سیاره بیگانه را 6 گرم در هر سانتیمتر مکعب تخمین زده اند که نتیجه ی این محاسبات کشف یک جهان سنگی، بسیار نزدیک تر از سیارات کشف شده توسط تلسکوپ فضایی کپلر ناسا بود.

  Michael Werner دانشمند پروژه Spitzer از آزمایشگاه پیشرانه جت ناسا در پاسادنا، کالیفرنیا، در بیانیه ای گفت: این سیاره یکی از مهمترین مواردی است که باید در این دهه ها مورد مطالعه و بررسی قرار گیرد.

  با این تفاسیر که HD 219134b به عنوان نزدیکترین سیاره سنگی تایید شده، اما نزدیکترین جهان بیگانه از هر نظر نمیتواند باشد چرا که مقامات ناسا گفت: نزدیک ترین سیاره شناخته شده، GJ674b در فاصله 14.8 سال نوری، با ترکیبی ناشناخته میباشد.

  در سال 2012، یک تیم از ستاره شناسان اعلام کردند که آنها یک سیاره سنگی در سیستم ستاره آلفا قنطورس، کشف کرده اند که در فاصله 4.3 سال نوری از زمین قرار دارد. با این حال، ادعا چنین کشفی یک موضوع قابل بحث است.
  همچنین اخترشناسان پنج سیاره با فاصله 11.9 سال نوری با احتمال آنکه برخی از آنها سنگی هستند را مشاهده کرده اند، که اعلام کشف چنین جهانی نیازمند تایید است.

NASA&Space

 

  حرف کوچک b در نام این سیاره، برای نامگذاری اولین سیاره کشف شده در آن سیستم می باشد (HD 219134b). برای نامگذاری دومین سیاره کشف شده در یک سیستم، از حرف کوچک c و به همین ترتیب از حروف کوچک(...,b,c,d) بر اساس زمان کشف سیارات یک سیستم در نامگذاری آن ها استفاده میشود نه به ترتیب نزدیک بودن سیارات به ستاره، البته پیش از کشف 51pegasi b، سیارات فرا خورشیدی به ترتیب نزدیک بودن به ستاره مادر نام گذاری می شدند؛ از حرف a نیز استفاده نمی شود زیرا به خود ستاره بر می گردد.

HD 114762bدر سال 1986 کشف شده بود اما تا سال 1996 تایید نشد.

ادامه مطلب

  New Horizons برای مطالعه ی پلوتو، قمر آن و یک یا دو جرم از کمربند کویپر(آن هم بسته به اینکه در موقعیت بررسی قرار گیرد) در 19 ژانویه 2006 پس از چند تاخیر از Cape Canaveral با ثبت رکورد بالاترین سرعت راه اندازی یک شی ساخت دست بشر(16.26 کیلومتر بر ثانیه ،58536 کیلومتر بر ساعت) راه اندازی شد.

  این اولین تصویری است که New Horizons از سطح و رنگ پلوتو و بزرگترین قمر آن کارون(Charon) بین 23تا 29 ژوئن2015 با هدف نمایش کاهش فاصله ی New Horizons با پلوتو از 15000000 به 11000000 مایل(24000000 به 18000000 کیلومتر) به تصویر کشید، البته تصویر فعلی برای مشاهده ی جزئیات بیشتر سطح، آن هم در این فاصله غیر معمول می باشد.(برای بالا بردن وضوح تصویر، از ترکیب تصاویر سیاه و سفید با رنگی استفاده شده است)

New Horizons

New HorizonsNASA's Mission to Pluto

ادامه مطلب

در بامداد روز های 4و5دی ماه (25و26 دسامبر) قبل از طلوع خورشید، قمر ماه در صورت فلکی میزان ( Libra، ورود ماه به برج ميزان ساعت 09:50 در 25 Des و ماه دربرج ميزان در 26 Des) در قسمت شرق تاجنوب شرقی آسمان در کناره سیاره ی مریخ قابل مشاهده است.

در 25 Des همنشینی قمر ماه سیاره ی مریخ وستاره ی درخشان سماک اعزل(Spica) را خواهیم داشت.

در حال حاضر، مریخ در مقابل صورت فلکی سنبله (دوشیزه)، در نزدیکی یک ستاره شناخته شده در برج سنبله ، به نام Porrima می درخشد. اکنون، مریخ ساکن در غرب Porrima ، اما در پایان سال 2013 ، مریخ به شرق این ستاره نقل مکان می کند.

حرکت ماه به سمت شرق و عبور از میان سیاره ی مریخ وستاره ی سماک اعزل(Spica)در 26 Des.

EarthSky.org

ادامه مطلب

آن یک طوفان هیولایی منفجر شده بود بر روی زحل در سال 2010ــ به عنوان بزرگ به عنوان هر طوفانی که همیشه در سیاره حلقوی مشاهده می شود.در حال حاضر محققان با آن شدت و تلاطم موثر طولانی تحت تاثیر قرار گرفتند. یک مقاله جدید در روزنامه lcarus جداگانه معلوم کرد به صورت مفصل از قدرت انفجار طوفان: این توانایی با بالا آمدن یخ آب از گودی بزرگ می باشد. این اکتشاف ناشی از اندازه 

گیری مادون قرمز نزدیک توسط فضاپیمای Cassini ناسا در اولین تشخیص اش در زحل از یخ آب می باشد.

سید مرتضی توسلی مقدم

NASA

ادامه مطلب

گیاهان رشد وفتوسنتز رو به رونقی دارند.در یک فرایندی آنان نور خورشید را به انرژی تبدیل می کنند. در هنگام فتوسنتز گیاهان چه مقداری فلورسانس (شب تاب) از خود منتشر می کنند-در چشم برهنه این نور نامعلوم بوده و اما توسط ماهواره هایی در مدار هزاران مایلی زمین قابل کشف می باشد.دانشمندان ناسا در حال برقراری یک روش در روشن کردن اطلاعات این ماهواره در داخل نقشه جهانی برای پدیده های دقیق در جزییات بیشتر از قبل می باشند

توسط:سید مرتضی توسلی مقدم

منبع:NASA

ادامه مطلب

تلسکوپ فضایی هابل ناسا یک قمر جدید را در مدار دور آبی-سبز سیاره نپتون کشف کرد که چهاردهمین مدار این سیاره غول آسا شناخته شده است.

و این قمر S/2004 N1 می باشد و همچنین در شعاع کمتر از  12 مایلی می باشد.این کوچکترین قمر شناخته شده در منظومه نپتونی می باشد.مارک شول واتر در بنیاد SETI  در یکی از کوهستان های کالیفرنیا آن را مشاهده کرد.و در اول جولای این قمر را پیدا کرد.

در حالی که مطالعه ضعیفی از هلال ها و یا حلقه ای از حلقه های به دور نپتون داشت.

توسط:سید مرتضی توسلی مقدم

منبع:NASA

ادامه مطلب

ادامه مطلب

 

کدام­ی ک، کدام است؟ یکی از دو عکس نشان داده شده در بالا، قمری در منظومه شمسی ما است، در حالی که دیگری کف یک ماهی­ تابه است. ما این را از خودمان نساخته­ ایم– آیا می­ توانید یک ماهی‌تابه را از یک ریزسیاره تشخیص دهید؟ فکر می­ کنید دیگر متوجه شده باشید؟ برای یافتن پاسخ این‌جا را کلیک کنید. حل شد، اما باز هم هست. درست است: شما٬ خانواده‌‌تان٬ دوستان‌٬ همسایه‌ها و تعدادی از اعضای منتخب شورای محله هم می‌توانند بازی «قمر یا ماهی‌تابه» را با این جفت عکس­ های دیگر انجام دهند. همان‌طور که همه می‌دانند٬ علت اصلی تشابه قمرها و ماهی‌تابه‌ها این است که – خُب٬ در واقع ما هم در APOD چندان مطمئن نیستیم. و اگر فکر می‌کنید که سرکار گذاشته شده‌اید، ناراحت نشوید– تنها یادتان باشد که این کار امروز اشکالی ندارد چون امروز «روز دروغ اول آوریل» است.

منبع : archive nasa astronomy

 

ادامه مطلب

دنباله ­دار قابل رویت با چشم غیرمسلح پن­استارز به همراه هلال ماه در زمان نزدیک به غروب آفتاب در یک فرصت عکاسی مشهور ظاهر شد، و اکنون همچنان به بالا آمدن در آسمان­ های نیم­کره شمالی ادامه می­ دهد. اما در این نمای میان سیاره­ای جالب توجه از روز 13 مارس، دنباله­ دار در کنار سیاره خوب و زیبایمان قرار گرفته است – به­ گونه­ ای که از پشت فضاپیمای STEREO دیده­ می­ شود. این فضاپیما که در مدار زمین پیش می­رود، تقریباً در نقطه مقابل به خورشید قرار گرفته و نگاه خود را به سوی دنباله ­دار و زمین برگردانده­ است، و خورشید نیز درست در بیرون از سمت چپ قاب تصویر قرار دارد. در سمت چپ عکس انفجار تاج خورشیدی (CME) عظ‌یمی را می­ بینیم که از یک‌ منطقه فعال خورشیدی فوران کرده ­است. البته فوران تاج خورشیدی، دنباله­ دار و سیاره زمین هریک در فاصله­ های متفاوتی نسبت به فضاپیما قرار دارند. (نزدیک­ترین آن­ها دنباله­ دار است.) این تصویر دیجیتالی پردازش شده در واقع اختلاف بین دو فریم متوالی از SECCHI، تصویرساز هلیوسفری فضاپیما می­ باشد، که یک اثر سایه افکنی قوی برای اشیا متحرک بین دو فریم ایجاد کرده است. اجرامی که بیش از حد درخشان هستند این خطوط تیز عمودی را به وجود آورده ­اند. پردازش انجام شده، ساختارهای پیچیده پر مانند را در دم غباری گسترده دنباله­ دار پن­استارز آشکارکرده­ است.

منبع : archive nasa astronomy

ادامه مطلب

 

رنگ هاي سيارات دروني منظومه شمسي در اين تصوير افزايش يافته و بيشتر مشخص است، كه اين براساس داده هاي جهاني از فضاپيماي مدارگرد مركوري به نام مسنجر است. چشم انسان قادر به تشخيص و تمييز دادن تفاوت هاي بين رنگ ها نيست اما آنها هركدام كمتر واقعي هستند و هر كدام به صورت مجزا و جداگانه ايي نشان دهنده مناطقي هستند كه از لحاظ شيميايي ، فيزيكي و كاني شناسي متمايز اند. به صورت قابل توجه، در بالا سمت راست، عارضه ايي بزرگ مدور و به رنگ قهوه ايي مايل به زرد به نام حوضه کالوریس ديده مي شود كه حاصل برخورد يك شهاب يا سيارك در طي سال هاي اوليه پيدايش منظومه شمسي است. همچنين تضادِ رنگي شعاع هاي سفيد آبي كم رنگ دهانه جوان را ايجاد كرده و از انجايي كه آنها در طول آبي تيره تري هستند، به خوبي قابل تشخيص اند .

منبع : Archive nasa astronomy

ادامه مطلب

 

در این نمای تلسکوپی دقیق و واضح، دو سایه تیره دیده­ می­شوند که بر سطح لایه بالایی ابرهای نواری ­شکل و لکه ­مانند مشتری پدیدارشده­ اند. این تصویر در سوم ژانويه، یعنی حدود یک ماه پس از آن­که این غول گازی حاکم در موقعیت مقابله در آسمان زمین ظاهرشد، گرفته­ شده­ است و در واقع شامل خود اجرام گستراننده سایه نیز می­شود. در سمت چپ این منظره قمرهای بزرگ گالیله­ ای گانیمد (بالا) و یو با جزئیات قابل توجه ی دیده ­می­شوند. در حالی که سایه ­های این دو قمر هنوز در حال گذر بوده ­اند، چرخش سریع مشتری لکه بزرگ قرمز معروف (GRS) را تقریبا در سراسر سیاره از سمت راست حرکت داده و جابه­ جا کرده ­است. در نزدیکی بالای مرکز تصویر، به دنبال لکه بزرگ قرمز کم رنگ، لکه کوچک­تر اما هم ­رنگ Oval BA را می­ بینیم که لکه قرمز کوچک لقب گرفته­ است. در این تصویر وارونه جهت شمال روبه پایین است.

ادامه مطلب

 استیکنی بزرگترین دهانه برخوردی روی فوبوس، قمر مریخ است. این گودال به نام کلو آنجلین استیکنی هال (Chloe Angeline Stickney hall) نام­ گذاری­  شده ­است که ریاضی دانی برجسته در زمان خود و همسر ستاره ­شناس معروف، آساف هال (Asaph Hall) بود. آساف هال کاشف هر دو قمر سیاره سرخ در سال 1877 بوده است. دهانه استیکنی با 9 کیلومتر وسعت نزدیک به نیمی از قطر خود فوبوس را فرا گرفته است. این گودال برخوردی آن­قدر بزرگ است که به احتمال زیاد برخورد ایجادکننده آن تا مرز خرد و متلاشی کردن این قمر کوچک پیش­رفته ­است. این تصویر خیره ­کننده از استیکنی و محیط پیرامونش که مقداری رنگ ­هایش تقویت ­شده، توسط دوربین HiRISE نصب شده بر مدارگرد اکتشافی مریخ در زمانی که در مارس 2008 از فاصله حدود شش هزار کیلومتری قمر فوبوس گذرمی­ کرد، گرفته­ شده­ است. گرچه گرانش سطحی جرم سیارکی­مانند فوبوس کمتر از یک هزارم گرانش زمین است، اما این رگه ­ها نشان­ می­دهند که با گذشت زمان مواد سست فرسوده شده و به پایین دیواره­ های داخلی گودال سرازیرشده­ اند. نواحی مایل به آبی کم­رنگ در نزدیکی لبه دهانه نشان­دهنده جایگزین­ شدن سطح نسبتاً تازه­ای است. منشاء شیار­های عجیب روی سطح این قمر ناشناخته­ است اما احتمال دارد به علت ضربه حاصل از برخورد به وجود آمده باشد.

ادامه مطلب

 

درون این خاک نرم و صاف بر روی مریخ چه چیزی نهفته است؟ در اواخر ماه اکتبر، مریخ­نورد روباتیک کنجکاوی ناسا، که همچنان به کاوش در دهانه­ ی گیل در مریخ ادامه می­دهد، در نزدیکی محلی به­ نام راکنِست (Rocknest) توقف کرد. راکنست درواقع نام گروهی سنگ است که در نزدیکی بالای سمت چپ تصویر بالا – درست درسمت چپ دکل کنجکاوی – دیده­ می­شود. قسمتی موسوم به «باد رانده» (Wind Drift) که خاک آن به­ طور غیرعادی صاف و هموار است و بسیار مورد توجه قرار گرفته­ بود در سمت چپ کنجکاوی دیده­ می­شود. این ناحیه به احتمال زیاد توسط وزش باد مریخ ایجاد شده که ذرات ریز را باخود به دنبال منطقه­ ی Rocknest می­برد. در تصویر بالا بخشی از کوه شارپ در پس زمینه در بالای سمت راست، و به طرز عجیبی، تقریباً کل خود مریخ نورد نشان­ داده­ شده­ است. این تصویر به­ صورت دیجیتالی از 55 فریم بازسازی شده درحالی که بازوی گسترده­ شده به صورت دیجیتالی حذف­ شده­ است. کنجکاوی چندین نمونه­ ی ماسه از ناحیه­ی «باد رانده» جمع­ آوری کرده و آن­ها را برای تجزیه و تحلیل دقیق در آزمایشگاه شیمی و کانی­شناسی خود (CheMin) و آزمایشگاه تجزیه و تحلیل نمونه در مریخ (SAM) ریخته است. داده­ های اولیه از خاک وجود مقدار کمی از مواد آلی تک-کربنی را نشان می دهد که منشاء آن در حال حاضر ناشناخته است. با وجودی که این سیگنال های آلی ممکن است فقط حاصل از آلاینده های زمین باشند، اما این امکان هیجان­ انگیز که می توانند متعلق به خود مریخ باشند به عنوان نکته مورد تمرکز پژوهش­ها و اکتشافات آینده باقی خواهد ماند.

ادامه مطلب

هفت سیاره شبه زمینی که احتمال وجود حیات در آنها وجود دارد به کاتالوگ سیاره‌های فراخورشیدی قابل سکونت افزوده شدند و به گفته محققان به زودی به تعداد این سیاره‌ها افزوده خواهد شد.
به گزارش فاکس نیوز، این فهرست آنلاین که به کاتالوگ سیاره‌های فراخورشیدی قابل سکونت شهرت دارد این هفته یک‌ساله خواهد شد. سال گذشته تنها نام دو سیاره در این کاتالوگ دیده می‌شد و تیم اخترشناسان بر این باور بودند که طی سال اول تنها یک یا دو نام دیگر به این لیست افزوده خواهد شد، از این رو افزوده شدن پنج نام دیگر به این لیست فراتر از انتظار آنها بود. در حال حاضر در لیست سیاره‌هایی که احتمال وجود حیات در آنها نسبت به دیگر سیاره‌ها بیشتر است هفت سیاره به ثبت رسیده است.
هدف اصلی از ایجاد این لیست ابتدا کمک به روند تحقیقات و سپس برای اطلاع رسانی به عموم مردم است زیرا به اعتقاد ابل مندز رئیس لابراتوار سیاره‌شناسی دانشگاه پورتوریکو و دانشمند ارشد این پروژه، خبرهای زیادی درباره سیاره‌های شبه زمینی در رسانه‌ها منتشر می‌شوند که می‌توانند برای مردم گیج‌کننده باشند،‌از این رو این لیست می‌تواند به آنها در تشخیص دقیق این سیاره‌ها کمک کند.
به گفته مندز دانشمندان در زمینه کشف سیاره‌های جدید شبه‌زمینی هوشمند‌تر شده‌اند و روند کشف این سیاره‌ها سرعت بالایی به خود گرفته است. در حال حاضر 27 سیاره فراخورشیدی دیگر در انتظار وارد شدن به این لیست هستند درحالی که مجموعه هارپ و تلسکوپ فضایی کپلر نیز ماهانه چند سیاره جدید کشف می‌کنند.
محققان پروژه کاتالوگ سیاره‌های قابل سکونت این سیاره‌های کشف شده را با استفاده از سه شاخص نوسان انرژی دریافتی از ستاره میزبان، جرم سیاره و ابعاد سیاره بررسی می‌کنند تا میزان قابل سکونت بودن آن را بسنجند. برای مثال سیاره‌های گازی بزرگ که در مدار ستاره‌هایی با انرژی متغییر در حرکتند نسبت به سیاره‌های کوچکتر سنگی در مدار ستاره‌های پایدار کمتر قابل سکونت به نظر می‌آیند.
بیشترین بخش اطلاعات این کاتالوگ مستقیما از تیم‌های مطالعاتی کشف سیاره‌ها به دست آمده است. این لیست همچنین شامل دانش‌نامه سیاره‌های فراخورشیدی و آرشیو سیاره‌های فراخورشیدی ناسا است.

ادامه مطلب

کاوشگر «کاسینی» برای نخستین بار موفق به ثبت تأثیر تغییرات فصول بر روی قمر «تیتان» شد.به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، «تیتان» دومین قمر بزرگ در منظومه شمسی و تنها نمونه دارای اتمسفر مشابه زمین محسوب می شود. طول یک سال در این قمر 29.5 سال زمینی است.کاوشگر «کاسینی» ناسا با استفاده از دوربین ISS برای نخستین بار تغییرات صورت گرفته در گردش جوی تیتان را که هر 15 سال یکبار روی داده و از زمین قابل مشاهده نیست به تصویر کشیده است.کاوشگر «کاسینی» ناسا با استفاده از دوربین ISS برای نخستین بار تغییرات صورت گرفته در گردش جوی تیتان را که هر 15 سال یکبار روی داده و از زمین قابل مشاهده نیست به تصویر کشیده است.«نیک تینبی» سرپرست تیم تحقیقاتی در دانشگاه بریستول تأکید می کند: رصد نمای نزدیک کاسینی از قمر «تیتان» برای نخستین بار تغییرات سریعی را نشان می‌دهد که معمولا به ندرت روی می‌دهد.تغییرات فصلی در قطب جنوب تیتان روی داده و ورود آن به زمستان را نشان می دهد. این تغییرات فصلی با توجه به انحراف محور تیتان از خورشید که مشابه زاویه زمین با خورشید است با تغییر فصول بر روی زمین قابل مقایسه است.محققان با ردیابی تغییرات شیمیایی و اندازه گیری دمای جوی «تیتان» با استفاده از طیف سنجی مادون قرمز، موفق به ثبت جزئیات دقیق تغییرات فصلی در این قمر شدند.نتایج یافته جدید محققان در خصوص تغییرات فصلی قمر «تیتان» در شماره جدید مجله Nature‌ منتشر شده است.

ادامه مطلب

فضاپیمای روباتیک کاسینی اولین گذر از کنار قمر کوچک زحل، Methone، را در ماه مه انجام داد و کشف کرد که هیچ­گونه دهانه برخوردی آشکاری در سطح این قمر وجود ندارد. دهانه­ها، که اغلب بر اثر برخوردها ایجاد می­شوند، در سطح هر قمر، سیارک، و هسته دنباله داری که به­طور دقیق تصویر برداری شده­، دیده می شوند – البته تا به امروز. حتی زمین و تیتان نیز دارای دهانه هستند. همواری سطح و شکل تخم­مرغی این قمر 3 کیلومتری احتمالاً حاصل قابلیت ایجاد تغییر سطحی Methone است – این قابلیت زمانی رخ می­دهد که قمر با لایه­ای عمیق از توده خرده­سنگ­های بسیار کوچک و غیرقابل رویت (sub-visual rubble pile) پوشیده شده باشد. به همین ترتیب، سطح همگی اجرام مشابه در منظومه شمسی ما که شامل اقمار زحل، تلستو، پاندورا، کالیپسو، و همچنین سیارک Itokawa است، بخش­هایی را نشان می دهد که به طور غیرعادی صاف وصیقلی هستند. اما با این وجود Methone کاملاً خالی از عوارض سطحی نیست و همان­طور که می­بینیم بخش های از سطح نسبت به سایر بخش­ها تیره­تر به نظر می رسد. اگرچه گذر از کنار Methone بسیار سخت است، اما علاقه به کاوش در طبیعت و تاریخ این قمر غیرعادی مطمئناً ادامه خواهد داشت .

 

ادامه مطلب

 

این قمر محکوم به نابودی است. مریخ، سیاره‌ی سرخ که نامش برگرفته‌ از خدای جنگ رومیان‌ است، دو قمر بسیار کوچک به نام های فوبوس و دیموس دارد، که از زبان یونانی به مفهوم ترس و وحشت گرفته شده­اند. این قمرهای مریخی به احتمال زیاد سیارک‌های به دام افتاده‌ای هستند که به کمربند اصلی سیارک‌ها در فاصله‌‌ی بین مریخ و مشتری تعلق دارند یا حتی ممکن است از مناطق دوردست‌تر محدوده­ی منظومه‌ی شمسی آمده باشند. سطح قمر بزرگتر فوبوس، همان‌طور که در تصویر دیده می‌شود، پر از دهانه­های برخوردی و شبیه به سیارک­ها است. این تصویر رنگی خیره‌کننده  از مدارگرد اکتشافی مریخ  با وضوح تصویری حدود هفت متر بر پیکسل گرفته شده است. اما فوبوس در مقایسه با ماه خودمان، در مدار بسیار نزدیکی به دور مریخ می‌گردد – حدود 5800 کیلومتر بالاتر از سطح در برابر مدار 400 هزار کیلومتری ماه – و به همین دلیل نیروهای کِشَندی گرانشی آن را به درون می‌کشند. طی 100 میلیون سال، فوبوس احتمالاً در اثر فشار شدید نیروهای کِشَندی خُرد خواهد شد و باقی‌مانده‌های آن حلقه‌ای پیرامون مریخ شکل خواهند داد.

ادامه مطلب

تیم تحقیقاتی دانشگاه ییل با همکاری دو منجم آماتور آمریکایی موفق به کشف سیاره ای دور دست شده اند که در نخستین سیستم خورشیدی با چهار ستاره قرار دارد.

 

به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، منجمان آماتور در قالب پروژه ای تحت عنوان شکار سیارات بیگانه با محققان دانشگاه ییل همکاری کرده و از داده های جمع آوری شده تلسکوپ فضایی کپلر برای یافتن سیارات جدید استفاده می کنند.

 

تلسکوپ فضایی کپلر ناسا که از ماه مارس 2009 به فضا پرتاب شده تاکنون شواهدی از وجود بیش از دو هزار و 300 سیاره بیگانه احتمالی جدید به دست آورده است.

 

 

ادامه مطلب

 سکانس بالا ماه کامل را در تاریخ 17 آپریل 2011 در شهر لیدن، هلند نشان می دهد. ماه نارنجی رنگ سمت چپ، تصویر ماه بلافاصله پس از طلوع آن با فاصله 7 درجه از افق شرقی می باشد. ماه هلویی- کرم رنگ میانی، تصویر ماه با کمی فاصله از افق ( 14 درجه ) می باشد که هنوز به اندازه کافی فراز نگرفته است و در نهایت تصویر ماه نقراه ای سمت راست، دو ساعت پس از گرفتن عکس اول و زمانی که ماه با فاصله 19 درجه از افق قرار داشته، گرفته شده است.

  

نوشته شده توسط: فاطمه نماریان

ادامه مطلب

این شب‌ها، پس از غروب آفتاب می‌توان سیارات ناهید و مشتری را در فاصله نزدیکی از یکدیگر برفراز افق غربی مشاهده کرد. در پایان این هفته، این دو سیاره درخشان به نزدیک‌ترین فاصله از یکدیگر خواهند رسید.

در این تصویر که توسط مارک نیکودم از ژوپین لهستان گرفته شده، می‌توانید سیارات ناهید (چپ) و مشتری (راست) را در فاصله 3 درجه‌ای از یکدیگر ببینید که به‌خاطر وجود لایه‌ای از ابر رقیق، نور آنها پخش شده و این تصویر زیبا را ایجاد کرده است.

اگر در همین زمان به سمت شرق برگردید، سیاره مریخ را می‌توانید ببینید که با رنگ زرد-نارنجی، درخشان‌ترین جسم آسمان شرقی است. با گذشت پاسی از شب، می‌توانید سیاره زحل را به شکل نقطه‌ای زرد رنگ بر فراز افق شرقی مشاهده کنید که در نزدیکی آن، ستاره سفیدرنگ سماک اعزل قرار دارد.

نوشته شده توسط : فاطمه زهرا درزی
منبع: هوپا

ادامه مطلب

کاوشگر سوهو بار دیگر از مقارنه‌ی خورشید با یکی دیگر از اجرام آسمانی تصویری را به زمین فرستاده است. این بار مقارنه بین اولین سیاره منظومه شمسی (عطارد ( تیر )) و خورشید بود. سیاره‌ای که به دلیل نزدیک بودن به خورشید ( فاصله 46 الی 69 میلیون کلیومتر) بسیار داغ  است. عطارد هر 87 روز یک بار به دور خورشید و هر 115 روز یک بار به دور خودش در گردش است. ستاره‌ی خورشید تأثیر بسیار بر این سیاره گذاشته است. جو آن بسیار رقیق است به طوری که می توان گفت جو ندارد و دمای سطح آن در زمانی که به سوی خورشید است حدود 427درجه سانتی گراد و در مکان تاریک سطح سیاره دما حدود 173 درجه سانتی گراد است. بنابراین از فکر سفر به این سیاره حتی در ذهن جداً خوداری کنید!

توسط: غزاله صابر

ادامه مطلب

یکی دیگر از تصاویری که فضاپیمای کاسینی از قمرهای سیاره زحل ، ارباب حلقه ها ، تهیه کرده است مربوط به رویارویی دو قمر دیون و تیتان از دید دوربین های عکاسی...

توسط:غزاله صابر

 

ادامه مطلب

شامگاه روز سه شنبه 25 خردادماه 1389 آسمان میزبان رویارویی ماه و سیاره ناهید بود . با توجه  به اینکه در طی این چند روز شاهد حالت های مختلفی از مقارنه این دو جرم آسمانی هستیم از کلیه عکاسان آسمان شب دعوت به عمل می آوریم تا با ارسال تصاویر خود به آسمان شب ایران ، در جمع آوری و به اشتراک قرار دادن تصاویر مختلف این مقارنه سهیم باشند.

 

نوشته شده توسط:غزاله صابر

 

ادامه مطلب

این روزها دو سیاره‌ی عطارد و زهره در وضعیت مناسبی برای رصد قرار دارند. کافی است کمی پس از غروب خورشید نگاهی به افق غربی بیندازید تا دو جسم نورانی را در کنار یکدیگر ببینید. پس زمان را از دست ندهید.

سیاره‌ی تیزپا شامگاهی، عطارد، در روز 8 آوریل 2010 برابر با 19 فروردین 1389 به بیشترین کشیدگی غربی که 19 درجه و 21 دقیقه است، خواهد رسید و این زمان بهترین فرصت برای رصد این سیاره توسط ابزارهای قوی رصدی است. شامگاه 19 فروردین نیز سیاره‌ی زهره کمی بالاتر از عطارد قرار دارد و می‌توان این دو را در کنار یکدیگر مشاهده کرد.


رصد مقارنه در طی یک هفته‌ی آینده نیز دیدنی است. شما می‌توانید از امشب، هر شب به افق غربی نگاهی بیندازید و این سیاره‌ را رصد کنید.

نوشته شده توسط : فاطمه زهرا درزی

منبع : آسمان شب ایران

ادامه مطلب

چه چیزی باعث بوجود آمدن چنین تصویر زیبایی از رگه های تاریک بر سطح مریخ شده؟ هیچ کس جواب قطعی برای این سوال ندارد. یک فرضیه قوی این است که ...

نوشته شده توسط:غزاله صابر

منبع:ناسا

ادامه مطلب

هم‌اکنون در نیمکره‌ی شمالی مریخ بهار است و بهار در مریخ معمولا همراه با توفان‌های ...

نوشته شده توسط:غزاله صابر

منبع:ارشیو عکس نجومی ناسا

ادامه مطلب

اقمار قابل زیست مانند قمر پاندورا در فيلم اواتر که بدور یک سیاره غول گازی بزرگ درگردش است میتواند در طی یک دهه کشف شود...

نوشته شده توسط:غزاله صابر

منبع:Kaboul sky

ادامه مطلب

 شامگاه 27 و 28 دیماه هلال جوان ماه در کنار سیاره مشتری خواهد بود و منظره دیدنی را برای علاقه‌مندان به عکاسی از آسمان پدید خواهد آورد.

در شامگاه 27 دیماه کمی پس از غروب خورشید در افق شرقی، هلال ماه با فاز 4.8 به آسانی دیده می شود و کمی بالار از آن سیاره‌ی نورانی شامگاهی، مشتری نیز جای دارد.  اما در روز 28 دیماه هلال ماه فاصله‌ی زاویه‌ای کمتری با سیاره‌ی مشتری خواهد داشت و در بهترین وضعیت با جدایی 5 درجه، نمایی دیدنی را بوجود خواهد آورد.

نوشته شده توسط:غزاله صابر

منبع:night sky

ادامه مطلب

 

آيات اوليه سوره قمر حاكی از اين است كه ماه در گذشته شكاف عظيمی برداشته و دو نيم شده است و عكس‌هايی كه توسط فضانوردان موسسه ناسا از سطح كره ماه گرفته شده است شكاف‌هايی را بر روی اين كره نشان می‌دهد كه وقوع اين معجزه عظيم را اثبات می‌كند. فضانورداني كه به ماه سفركرده اندگفتند: موسسه ناسا سال‌ها در اين رابطه مطالعه و تحقيق انجام داده است و مقالات فراوانی در اين رابطه ارائه داده‌است. شكاف‌های فراوانی را می‌توان توسط عكس‌ها بر روی كره ماه ديد اين شكاف‌ها بر سه نوع است؛ اول شكاف‌های مارپيچی است دوم شكاف‌های دايره‌ای است كه گاهی قطرش به هزار كيلومتر می‌رسد و آخر شكاف‌های مستقيمی است كه به طور كمربندی دور ماه را گرفته است. دانشمندان احتمال می‌دهند كه شكاف‌های دايره‌ای در اثر سقوط سنگ‌های آسمانی است؛ اما شكاف‌هايی كمربندی كه دور ماه را گرفته است نمی‌تواند با سقوط سنگ آسمانی پديد آمده باشد. آن‌ها ادامه دادند: طبق تصاويری كه توسط فضانوردان ارائه شده است كاملا مشخص می‌شود كه اين دو نيم كره چگونه پس از جدا شدن از هم, به يكديگر جوش خورده و متصل شده‌اند. يك بحثی كه اين جا مطرح مي شودآن است كه اگر شق القمر در زمان پيامبر (ص) صورت گرفته است چگونه مكان‌های ديگر آن را نديده‌اند و فقط در عربستان مشاهده كرده‌اند؟در اين باره آثاری است كه نشان‌گر اين موضوع است كه اين معجزه را تنها در عربستان نديده‌اند بلكه در كشورهای ديگر هم ديده شده است در يكی از نسخه هاي خطی هندی كه در موزه بريتانيا در شهر لندن قرار دارد درباره مشاهده شق‌القمر در 14 قرن پيش سخن گفته شده است و يكی از دانشمندان اسلامی به‌نام دكتر «محمد حميدا» در كتابش كه درباره زندگی پيامبر اكرم (ص) است آن را نقل كرده است: يكی از پادشاهان منطقه جنوب غربی هند اين انشقاق را در زمان خود مشاهده كرده و مردم اين مشاهده را نقل كردند و بعد كه عده‌ای از تجار مسلمان به هندوستان سفر می‌كنند زمانی كه به اين شهر می‌رسند خبر شق‌القمر را می‌شنوند و می‌گويند ما در هندوستان اين واقعه را مشاهده كرديم اين تجار صحت حرف آن‌ها را تأييد می‌كنند و می‌گويند اين معجزه پيامبر(ص) است و پادشاه هند فرزند خود را به عربستان می‌فرستند تا تحقيق كند و زمانی كه متوجه می‌شود اين معجزه پيامبر(ص) بود مسلمان می‌شود.

«وَیَرَى الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ الَّذِی أُنزِلَ إِلَیْكَ مِن رَّبِّكَ هُوَ الْحَقَّ»" آن كسانی كه اهل علم هستند متوجه می‌شوند آن‌چه كه بر تو نازل شده است حق است."

منبع : http://www.helal.ir/helal/modules.php?name=News&file=print&sid=406

 نوشته شده توسط : فاطمه زهرادرزي

 

 

ادامه مطلب

  « تا آسمان تنها یک نگاه فاصله داریم!...»

  شروع فعاليت انجمن نجوم لیرا از سال 1388ه .ش آغاز گرديد. از اهداف اصلی اين انجمن انجام تحقيقات علمی با رعايت استانداردهای علمی، مشاركت اعضاء در المپيادها، ارائه ی مقالات به جشنواره های كشوری و بين المللی و توليد داده های علمی در زمينه ی نجوم و اختر فيزيک می باشد.

  از جمله فعاليت های مهم اين انجمن ترويج علم نجوم در ميان جوامع، افزايش سطح علمی دانش پژوهان، انجام فعاليت های تحقيقاتی پژوهشی، فعاليت های اينترنتی و برگزاری شب های رصدی مقارن با رخداد های مهم هرماه.

سرپرست انجمن: خانم راضیه علی اکبری.