انجمن نجوم لیرا
سیارات

سیاره جرمی آسمانی است که حول محور ستاره می چرخد، نیروی جاذبه کافی جهت حفظ شکل دایره وارش را دارد و مدار چرخش خود را از سایر سیارات خالی می کند.

طبق همین قوانین پلوتو دیگر سیاره نبود، چرا که مدار چرخش خود را از حضور سایر سیاره ها پاکسازی نکرده بود. پلوتو همانند اریس خرده سیاره نامیده شد.

سیاره ها نام خود را از واژه یونانی به معنی ولگرد گرفته اند و در طول آسمان شب، از میان حائل ثابت ستارگان عبور می کنند. صور فلکی به آرامی و در کنار یکدیگر در مدار قطب شمال و جنوب می چرخند و هر ستاره روزانه دایره ای در آسمان ترسیم می کند. تمام سیاره ها طبق یک برنامه معین همانطور که به دور خورشید می چرخند، به حرکت خود ادامه می دهند که این حرکت به عنوان نوعی خط سیر در آسمان طرح ریزی شده است.

خط سیر سیاره زحل طی سالهای ۲۰۰۵-۲۰۰۸

ستاره ها در آسمان فاصله ثابتی نسبت به هم دارند و حرکات  آنها در طی گذر سال ها مشهود می شود، از آنجا که سیارات نسبت به ستاره ها به ما بسیار نزدیکتر هستند حرکات آنها مبرهن تر از باقی اجرام خواهد بود و حرکات آنها در طی گذر روزها و یا ماه ها مشهود خواهد شد.

هیچ هم جوشی هسته ایی در سیارات رخ نمی دهد؛ آنها از خود نوری ندارند و به وسیله بازتاب نور نزدیک ترین ستاره ای که در مداری گرد آن در حال حرکت هستند روئیت پذیر می شوند.

هم جوشی هسته ایی: فرآیندی که طی آن هسته‌های سبک مانند هیدروژن و ایزوتوپ های آن با یکدیگر همجوشی داده شده و هسته‌های سنگین‌تر و مقداری انرژی تولید می شود.

مدار: مسیر حلقه مانند یک جرم، که اغلب حالت بیضی شکل داردو به واسطه تاثیر متقابل نیروی گرانش سیاره و ستاره ایجاد می شود.

اجرامی که در مسیر سیارات قرار می گیرند، جاروب می شوند؛ یعنی نیروی جاذبه آنها آنقدر قوی است که اجرام کوچک را به دور خود جمع می کند؛ دانشمندان بر عقیده اند دیموس و فوبوس دو قمر کوچک سیاره مریخ سیارک هایی می باشند که بر اثر گرانش مریخ تبدیل به قمر های آن شده اند.

در منظومه شمسی سیارات، هم به شکل غول های گازی مثل مشتری، نپتون وجود دارد و هم به شکل اجرام سنگی مثل زمین و عطارد.

پس از غروب خورشید از نظر ساکنان زمین سیارات مثل ستاره ها درخشان هستند و برخلاف ستاره ها که چشمک می زنند با نوری ثابت می درخشند.

بنا بر آنکه ما در لبه کهکشان راه شیری ساکن هستیم ستاره ها با فاصله نسبتاً زیادی از هم قرار گرفته اند و زمین شعاع های نوری کمی از آنها دریافت می کند این شعاع های نوری هنگام عبور از جو قطع و وصل می شوند و به نظر می رسد که ستاره، هم از نظر رنگ و هم از نظر روشنایی دائماً در حال تغییر است؛ اما در منظومه شمسی سیارات نسبت به ستاره ها بسیار به ما نزدیکتر هستند و مانند منبع ثابت نوری شعاع های نوری بسیاری به سوی زمین گسیل می کنند که این شعاع ها در برخورد با جو زمین دچار گسستگی نمی شود و نورشان ثابت به نظر می آید. البته در نزدیکی افق، بنابر جذب بخشی از نور اجرام توسط گاز هایی نظیر بخار آب و غبار های موجود در جو، نور سیارات نیز دچار نوسان می شود؛ بنابراین برای سیاراتی که جو ندارند، ستارگان از نظر رنگ و روشنایی مانند سیارات ثابت خواهند بود.

هر سیاره ایی که در آسمان شب مرئی باشد ستاره شام گاهی و هر سیاره ایی که قبل از طلوع خورشید در زمان کوتاهی مرئی باشد ستاره صبحگاهی نامیده می شود، هر چند که ستاره نیستند.

 


ادامه مطلب
نوشته شده در پنجشنبه ۱۱ شهریور ۱۳۹۵ ساعت ۲:۵۹ ق.ظ توسط |