یک سیاهچاله بسیار پرجرم در داخل یک کهکشان کوچک، ایده دانشمندان درباره چگونگی یکی شدن دو کهکشان را به چالش کشاند .

49 نام منظومه ای است که شامل کهکشان دیسکی بزرگ منتسب به 49a است ،که با یک کهکشان کوتوله به نام 49b ادغام گردید .کهکشان کوتوله بدور دیسک کهکشان بزرگ از فاصله ای حدود 26,000 سال نوری از مرکز اش دَوَران می کند .با تشکر از ماموریت NuSTAR(آرایه تلسکوپ طیف بینی هسته ای) NASA ، دانشمندان کشف کرده بودند که کهکشان کوتوله بسیار درخشان در انرژی های بالای پرتو ایکس ، میزبان اش یک سیاهچاله بسیار پرجرم  بسیار بزرگ است و قدرتمندتر از آنچه انتظار میرفت بوده .

Nathan Secrest بیان کرد:"این یک سیستم بی همتا و خلاف جهت دانسته هایمان درباره ادغام های کهکشانی است".

اطلاعات NuSTAR و نقشه برداری دیجیتالی Solan اشاره دارد به این که جرم سیاهچاله کهکشان کوتوله، کلان است به اندازه ای که قابل قیاس با دو کهکشان است و از جرم کهکشان مان(راه شیری) 2 درصد بیشتر است .

Secrest در ادامه افزود:" ما فکر نمی کردیم که کهکشان های کوتوله میزبان سیاهچاله های بسیار پرجرم به این بزرگی باشند " . "این سیاهچاله می تواند هزاران برابر پرجرم تر از آنچه ما برای یک کهکشان به این اندازه انتظار داریم باشد".

سیاهچاله این کهکشان یک موتور فعال هسته ای کهکشانی بوده و یک پدیده کیهانی است که چهارمین تابش انفجاری بشدت پرانرژی از گرد و غبار بلعیده شده توسط سیاهچاله را کرده است .


ادامه مطلب

 

مطابق گفته ستاره شناسان ؛یک سیاهچاله غول پیکر ، یک ستاره را پاره پاره کرد و سپس برای حدود یک دهه بقایای ستاره را بلعید ، که این مدت ده مرتبه طولانی تر از هر حادثه رصد شده از مرگ یک ستاره توسط سیاه چاله است .
پژوهشگران این کشف را با استفاده از داده رصد خانه پرتو ایکس چاندرا و ماهواره سویفت ناسا و همچنین ماهواره XMM نیوتن سازمان فضایی اروپا فراهم آورده اند .
این سه تلسکوپ در حال گردش (بدور کره ی زمین) اثباتی برای TDE(رویداد اختلال جذر و مدی) یافت، در جاییکه نیروهای جذر و مدی در یک گرانش قوی از سیاه چاله اعمال می شود که می تواند یک شیء همچون ستاره را از بین برد .
در طی رویداد اختلال جذر و مدی ، هنگامیکه باقی مانده ستاره به طرف سیاه چاله سقوط می کرد ، مقداری از بقایا با سرعت زیادی به بیرون رانده شد .
چون بقایای ستاره توسط سیاهچاله به درون حرکت کرد و فرو رفت ، این مواد(بقایای ستاره) حرارت اش به میلیون ها درجه افزایش یافت و پرتو ایکس خیره کننده متمایزی را ایجاد کرد .

 

دچن لین از دانشگاه نیو همشر واقع در ایالت نیو همشر ایالات متحده گفت : ما شاهد یک منظره تماشایی و مرگ طولانی مدت یک ستاره بودیم .
درخشش شگفت انگیز این رویداد بالای 10 سال به طول انجامید، یعنی هنگامی که ستاره بسیار پرجرم در طول این رویداد به طور کامل تکه تکه شد ، رصد گردید .

منبع پرتو ایکس محتوی سیاه چاله،با نام خلاصه شده XJ1500+0154 در یک کهکشان واقع شده که از زمین 1.8 میلیارد سال نوری فاصله دارد.
این منبع (پرتو ایکس) در دوم آوریل 2005 توسط رصد خانه چاندرا مشاهده نگردید ، بلکه رصدخانه XMM نیوتن در 23 جولای 2005 رویت شد و رصدخانه چاندرا به حداکثر درخشش پرتو ایکس در پنجم ژانویه 2008 دست یافت .این مشاهدات نشان می دهد که منبع پرتو ایکس رصد شده 100 مرتبه درخشان تر از آخرین پرتو ایکس مشاهده شده است.
تاکنون رصدخانه های چاندرا ، سوئیفت و XMM نیوتن چندین بار این رویداد را رصد کردند .

اطلاعات پرتو ایکس نیز تابشی را از مواد احاطه شده سیاهچاله نمایان می سازد که با حد ادینگتن سازگاری بهتری دارد و مشخص شد تعادلی بین فشار بیرونی تابش حاصل از گاز داغ و کشش درونی گرانش سیاهچاله وجود دارد .پایان این سیاهچاله رشد آن است .

 

NASA


ادامه مطلب

زمانی یک سیاه چاله به وجود می اید که یک جرم دارای جاذبه ی بسیار زیاد مغلوب جاذبه خود شود . بسیاری از اجرام (از جمله : زمین و خورشید ) هرگز به سیاه چاله تبدیل نمی شوند .جادبه انها به ان اندازه بسیار زیاد استوار  نمی باشد تا بتواند انرژی اتمی و اربیتالی ان را منحدم بسازدکه بر همین اساس زندگی یک سیاه چاله صورت می گیرد . اما در اجرامی با سطح جرمی بالا تر قطعا جاذبه برنذه می شود. سیاه چاله هایی با وزن بسیار زیاد معمولا با انفجاری هم اندازه با انفجار پدید امدن منظومه شمسی به وجود می ایند. انها زمانی شکل می گیرند که یک ستاره با جرم زیاد (حداقل ۲۵ برابر جرم  خورشید کنونی) تهی از انرژی اتمی و یا اربیتالی گردد(نشعت گرفته از پایان عمر یک جرم) بعد از این مرحله ستاره با یک انفجارتبدیل به ابر نواختر می شود. چیزی که باقی می ماند یک سیاه چاله است .  معمولا حتی ستاره هایی چند بار بزرگ تر از خورشید با همین انفجار از کهکشان بیرون کشیده شده اند(منظور بخش هایی از ان است) مانند : ستاره های متفاوت در کهکشان استلر. ما بسیار کم در باره ی  تولد سیاه چاله ها با گرانش بسیار زیاد می دانیم اما این سیاه چاله ها در زمان تولدجرم و قدرتی بیشتر از سیاه چاله های در مرکز کهکشان دارند یکی از چیز هایی که به وضوح پیداست این است که زمانی که یک ابرنواختر منفجر می شود سیاه چاله هایی با جرم و قدرت بسیار عظیم به وجود می ایند که در بیلیون ها سال ابر جرم  را به وجود  می اورند . یک سیاه چاله می تواند در هر جایی متولد شود در نزدیک یک ستاره یا پاره ای به غبار اغشته یا در مرکز یک کهکشان و یا۰۰۰ . یک سیاه چاله می تواند گاه خود درون یک کهکشان باشد و گاه کهکشان در درون انوگاه ساه چاله های دیگر را نیز در درون خود قرار می دهدکه با این کار یک سیاه چاله رشد می کند . اختر فیزیک دانان با استفاده از اشعه های ایکس-ری جای و اطلاعات زیادی در باره ی سیاه چاله ها و ابر سیاه چاله هابه دست می اورند.

 منبع :hubble site:black holes:questions (سایت رسمی هابل)

توسط : ستاره صف آ را


برچسب‌ها: چگونه یک سیاه چاله به وجود می اید


ادامه مطلب

 دانشمندان سیاهچاله عظیمی با جرمی معادل 17 میلیارد ستاره در فاصله 220 میلیون سال نوری شناسایی کرده‌اند.
به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، کهکشان کوچک و مسطح NGC1277 میزبان یکی از عظیم‌ترین و پرجرم‌ترین سیاهچاله‌هایی است که تاکنون کشف شده است.
این سیاهچاله غول‌پیکر با رنگ نارنجی درخشان، 14 درصد جرم کلی کهکشان را تشکیل می‌دهد، درحالی که سیاهچاله‌های کشف شده در مرکز کهکشان‌های دیگر تنها 0.1 درصد جرم کهکشان را به خود اختصاص می دهند.پهنای این سیاهچاله غول پیکر 11 برابر بزرگتر از مدار سیاره نپتون است که در صورت فلکی برساووش در فاصله 220 میلیون سال نوری واقع شده است.دکتر «کارل گبهارت» سرپرست تیم تحقیقاتی از دانشگاه تگزاس تأکید می کند: کهکشان NGC1277 ساختاری بسیار عجیب و پیچیده دارد و تقریبا تماما سیاهچاله است که می تواند نخستین نمونه در کلاس جدید سیستم های کهکشان- سیاهچاله محسوب شود.کشف این سیاهچاله عظیم می تواند فرضیه های شکل گیری و تکامل سیاهچاله و کهکشان ها را دستخوش تغییرات کند.این سیاهچاله عظیم با استفاده از تلسکوپ 9 متری Hobby-Eberly‌ در تگزاس شناسایی و جزئیات این کشف نیز در مجله Nature‌ منتشر شده است.

 

 


ادامه مطلب

بر اساس نظریه ای که جان ویلر ارائه کرده است ، سیاهچاله ها مو ندارند : یعنی اینکه جدا از سه ویژگی سیاهچاله ها که عبارت اند از اندازه ی حرکت زاویه ای ، بار الکتریکی و جرم ،ویژگی های دیگر سیاهچاله ها قابل تشخیص نیستند.از این رو طبقه بندی سیاهچاله ها بر اساس همین سه ویژگی صورت میگیرد . تقسیم بندی سیاهچاله ها براساس بار و اندازه ی حرکت زاویه ای : اگر چه کارایی نظریه بدون موی جان ویلر در مورد جهان ما هنوز به اثبات نرسیده است ، اما در حال حاضر دانشمندان سیاهچاله ها را بر اساس دو ویژگی بار الکتریکی واندازه ی حرکت زاویه ای ، به چهار دسته تقسیم میکنند.چرخشی(کر.غیر باردار) و (کرـنیومن.باردار)غیرچرخشی(شوارتسشیلد.غیرباردار) و (رایسنر.باردار).اندازه حرکت زاویه ای غیر صفر به این معناست که سیاهچاله در حال چرخش است . تقسیم بندی سیاهچاله ها بر اساس جرم : سیاهچاله ها میتوانند هر جرمی داشته باشند ، زیرا هر چه حجم جرمی کاهش پیدا کند ، قدرت گرانش آن بیشتر میشود و تقریبا میتوان گفت هر جسمی که به اندازه ی کافی فشرده شود ، به یک سیاهچاله تبدیل خواهد شد.با این همه ، سیاهچاله هایی که در طبیعت شکل میگیرند ، تنها در چند گروه جرمی قابل دسته بندی هستند که عبارتند از : سیاهچاله های بسیار پر جرم ـ سیاهچاله های جرم متوسط ـ سیاهچاله های جرم ستاره ای ـ میکروسیاهچاله ها (سیاهچاله های بسیار  کوچک)  .


ادامه مطلب

دید نوین ما نسبت به سیاه چاله با دید گذشته ما نسبت به سیاه چاله

کاملاً متفاوت است. در فیزیک نیوتنی زمان بدون اعتنا نسبت به اطراف به

جلو پیش می رفت و هیچ محدودیتی برایش وجود نداشت وهیچ عاملی

نمی توانست در آن تغییر ایجاد کند. انیشتین با رد این گفته نظریه ای جدید

ارائه داد که در آن زمان با مکان گره خورده و محدود است و هر عاملی که

باعث تغییر در مکان یا زمان بشود باعث تغییر در دیگری نیز می شود.

این گفته بعدها به وسیله ی دو ساعت اتمی دقیق در خلال آزمایشی

دقیق اثبات شد. اما گرانش عاملی است که باعث تغییر در مکان می شود

پس باید در زمان نیز تغییر ایجاد کند و این دقیقاً همان چیزی است که در

جهان واقعی اتفاق می افتد:

   blackhole

فرض کنیم شما دو دوست دارید و هر سه نفر شما یک نوع ساعت دارید که

دقیقاً با هم تنظیم شده اند و هر سه ساعت مال یک کارخانه هستند.

حال اگر شما به ساحل دریای آزاد بروید و یک سال آنجا بمانید. یکی از آن

دو دوستتان به عمیق ترین گودال اقیانوس برود و یک سال آنجا بماند و دیگری

به ایستگاه فضایی برود و یکسال آنجا بماند و بعد از یک سال همه برگردید

در یک مکان و ساعتهای تان را نگاه کنید خواهید دید که به وقت شما!

ساعت دوازده و صفر دقیقه و صفر ثانیه است در حالی که به وقت آن دوستتان

که در گودال اقیانوس بود ساعت یازده و پنجاه و نه دقیقه و پنجاه و نه ثانیه

است و به وقت آن دوستتان که در ایستگاه فضایی بود ساعت دوازده و صفر

دقیقه و یک ثانیه است!!

***ادامه در ادامه مطلب....


ادامه مطلب

Image این باور معمولاً وجود دارد که سیاهچاله‌ها با اعمال نیروی جاذبه بسیار قوی بر روی ماده و انرژی و فضای پیرامونشان  اثر میگذارند و هرچیزی را درنزدیکی همسایگی آنها قرار دارد را می‌خورند.اماتحقیقات تازه نشان داده که ماده تاریک پیرامون سیاهچاله‌ها ممکن است حکایت دیگری داشته
 
 
 
 
 
منبع:اسمان شب ایران
محدثه رستم پور
 
 


ادامه مطلب

نخستین و ساده‌ ترین نوع سیاهچاله‌ها ، سیاهچاله‌ای است که از فرو ریزش یک ستاره کاملا کروی پدید می‌آید. آن را به افتخار کارل شوارتس شیلد ، سیاهچاله شوارتس شیلد می‌نامند.با حل استاتیک غیر چرخشی با تقارن کروی برای معادلات میدان انیشتین این نکته مشخص می‌شود که سیاهچاله‌ها که از یک سمت به صورت چاه عمل می‌کنند، در سطح دیگری بصورت ...

 

منبع :    www.roshd.ir

  نوشته شده توسط : فاطمه زهرا درزی


ادامه مطلب

در اعماق تاريكي كهكشان و در فاصله 300 ميليون سال نوري از سطح زمين، سياهچاله عظيمي وجود دارد كه بيش از 5/2 ميليون سال است آواز يكنواختي را زمزمه مي‌كند. همان‌طور كه مي‌دانيد حركت امواج صوتي نيازمند وجود سطح واسطي نظير آب يا هواست. ...


ادامه مطلب

نام سياهچاله توسط جان ارچيبال ويلز بر روي اين اجرام نهاده شد كه نسبت به نام پيشين ماندني تر بود قبل از ويلز اين اجرام به "ستاره هاي يخ زده"معروف بودند مراقب باشيد كه اين نام شما را به اشتباه نيندازد يك سياهچاله هر چيزي غير از يك فضاي خالي است در واقع سياهچاله تجمعي از مقادير زيادي ماده است كه در يك ناحيه ي بسيار كوچك گرد امده اند يك ستاره با جرمي 10برابر خورشيد را تصور كنيد كه به اندازه كره اي حدودا به قطر شهر نيويورك فشرده شده باشد نتيجه ان است كه ميدان گرانش حاصل به حدي قوي خواهد بودكه هيچ چيز -حتي نور-قادر به فرار ازان نيست. سياهچاله توسط تئوري نسبيت انيشتين پيش بيني شده بود انيشتين نشان داده بود زماني كه ستاره هاي پرجرم مي ميرنددر زير يك هسته ي كوچك پر چگال قرار مي گيرند معادلات نشان مي داد كه اگر جرم هسته ي حاصل بيش از سه برابر خورشيد باشد نيروي گرانش برهمه ي نيروهاي ديگر غلبه كرده يك سياهچاله ايجاد مي شود. دانشمندان نمي توانند به طور مستقيم سياهچاله ها را با استفاده از تلسكوپ هايي كه پرتوايكس يا نوريا ديگر فرم هاي پرتوالكترومغناطيسي را اشكار مي سازد مشاهده نمايند.با اين وجود ما مي توانيم وجود سياهچاله ها را اسباط نماييم واثر ان ها بر روي محيط پيراموني را با استفاده از تلسكوپ هايي مانند رصدخانه پرتو ايكس چاندراكه فضامبنامي باشد مطالعه وبررسي كنيم. اگريك ستاره از ميان ابري از ماده ي بين ستاره اي يا از نزديك يك ستاره عبور كند اين اجسام را طي فرايندي به نام هم افزايي به درون خود خواهد كشيد. در اثراين پديده سياهچاله همه ي مواد نزديك خود را به درون خويش مي مكد. ابداعات اخير شواهد اميد واركننده اي را در اختبار ما مي گذارد كه بر اساس ان سياهچاله ها داراي تاثيرات شگفت انگيزي بر محيط پيراموني خود مي باشند پخش پرتو قوي گاما- بلعيدن ستاره هاي اطراف -تقويت رشد ستاره ها در برخي نواحي ومتوقف نمودن ان در برخي ديگر



تهيه و تنظيم توسط : فاطمه زهرادرزي http://science.hq.nasa.gov : منابع


ادامه مطلب

 

   منجمان اخیرا ماده ای گداخته واسرار آمیز رااز ذره ای درجهان کشف

کرده اند.و امیدوارند که این یک گواه بر وجود ماده تاریک باشد.دانشمندان

 دانشگاه  گوتنبرگ   بیان کردکه به توضیحات جدیدی در مورد ماده تاریک

دست یافتند.

 در مطالعات خود بیان کرده اند که این ماده ی گداخته بیشتر از پوزیترون

 والکترون ساخته شده است.این مطالعات حاکی ازاین است که این ماده

باید باماده ی سیاه درارتباط باشد. ماده ی سیاه ازجمله مهمترین موضوعات

 اخترفیزیکی است که ذهن منجمان بسیاری رابه خود مشغول کرده است.

این ماده که هنوز به طورکامل وجودش اثبات نشده درواقع ماده ای فرضی

 است که برچرخش کهکشان اثر دارد.

 

یک گروه تحقیقاتی بین المللی به همراه اعضایی ازدانشگاه گوتنبرگ

 خبرجدیدی رامنتشرکردندکه حاکی از آن است که نتایج جدیدی از

ماده ی اسرارآمیز یافته اند.این نتیجه بیان می کند که این ماده باید

ازیک انفجارستاره ای حاصل شده باشد.

 بقایای یک سوپر نوا:

   جولیا بکردر دیپارتمان فیزیک دانشگاه  گوتنبرگ  به همراه تیم تحقیقاتی

 مقاله ای رادرمجله Physical Review Letters منتشر کرد که در آن

 گفت: این ماده ی گداخته باقی مانده ای ازیک ابرنواختر است که

 15برابر خورشیدبوده است.این ستاره میمیرد ودرکهکشان راه شیری

 منفجر می شود.وقتی که ستاره ای ازاین نوع منفجر می شود بیشتر

 مواد آن خارج شده وشکافی را درآن ایجاد می کند.واین جاست که

 موضوع بادستاره ای مطرح می شود.

این باد وقتی ستاره جرم اصلی خود رادراثرانفجار ازدست دادایجاد

 می شود.باد برسطوح خارجی ستاره می وزدوباعث ایجاد انفجاری

 می شودوموادی راباخودحمل می کند.

 

موج تکان دهنده درفضا:

 

الکترون ها وپوزیترون های این جرم درطول به وجوآمدن یک موج تکان

دهنده باسرعت بیشتری حرکت می کنندجولیا بکر و تیم تحقیقاتی

 اش اعلام کردند که این موج تکان دهنده درقسمتی از ازاین جرم

گداخته مشاهده شده است که دانشمندان رامتعجب کرده است.

 جولیا بکر در پایان گفت :من می ترسم دانشمندان راه دیگری برای

 پی بردن به هویت جرم سیاه یابند.

 

 نویسنده :الهام اکبری (باهمکاری خانم علی اکبری)عضو تیم رصدی

منبع:(ScienceDaily (Aug. 19, 2009


ادامه مطلب