کاخ سفید روز جمعه اعلام کرد، رئیس جمهور «جو بایدن»، سناتور سابق دموکرات، «بیل نلسون» را به عنوان مسئول سازمان ملی هوا و فضا (ناسا) انتخاب کرده و در صورت تصویب سنا، جانشین «جیم برایدنستاین» خواهد شد.

 

نلسون که به مدت سه دوره سناتور ایالت فلوریدا بوده و از متحدان بایدن محسوب می‌شود، برای مدت‌ زیادی حامی ماموریت‌ها ناسا بوده. او در سال ۱۹۸۶ با فضاپیمای کلمبیا به فضا پرواز کرد و دومین عضو کنگره محسوب می‌شود که این کار را انجام داده است. وی همچنین منتقد جدی انتصاب جیم برایدنستاین توسط «دونالد ترامپ» بود و پیش از این گفته بود: «کمیته بارها شنیده‌ است که می‌گویم ناسا سیاسی نیست. رهبر ناسا نباید سیاسی باشد.»

 

شاید نلسون در حساس‌ترین مرحله ناسا در تاریخ، بر این آژانس نظارت خواهد کرد. ناسا در ماه فوریه، Perseverance پیشرفته‌ترین مریخ‌ نورد خود را در سطح مریخ فرود آورد. با این وجود ناسا طی چند سال آینده، این سیاره را جستجو خواهد کرد و تلاش می‌کند نشانه‌هایی از زندگی باستانی را در آن پیدا کند.

 

او همچنین روی برنامه فضایی آرتمیس که با هدف فرستادن نخستین انسان‌ها به ماه برنامه‌ریزی شده نظارت خواهد کرد. در حال حاضر ناسا با برنامه بلندپروازانه خود قصد دارد انسان‌ها را تا سال ۲۰۲۴ به سطح ماه بفرستد.

 

در حال حاضر اگر موضوعی وجود داشته باشد که بتواند جلسات تایید نلسون را نقش بر آب کند، سابقه حمایت او از سامانه پرتاب فضایی (SLS) ناسا است. پروژه ساخت موشک‌های عظیم ناسا در حالی که با مازاد بودجه چند میلیاردی روبرو شده برای چند سال از برنامه خود عقب مانده است.

 

«استیو جورچیک» سرپرست ناسا به دنبال معرفی بیل نلسون به عنوان چهاردهمین مدیر ناسا در وبلاگ این آژانس نوشت:

من خوشحال هستم که رئیس جمهور بایدن سناتور سابق ایالات متحده بیل نلسون را به عنوان رهبر آژانس ما معرفی کرده است. بیل سابقه اثبات شده‌ای در حمایت از کار ما در ناسا دارد و به پیشرفت آمریکا در اکتشافات انسانی ، علوم ، هوانوردی و فناوری کمک کرده است. در حالی که سنا باید این نامزدی را تایید کند، من مشتاقانه منتظر ادامه کار با بیل و دولت بایدن-هریس برای انجام بسیاری از ماموریت‌های مهم ناسا در سال‌های آینده هستم.

مردان و زنان ناسا یک سرمایه ملی باورنکردنی هستند و همچنان فوری‌ترین مسائل پیش روی کشور ما را به عهده خواهند گرفت. همانطور که به آینده نگاه می‌کنیم (و بیل در راس آن قرار دارد) به ادامه راه خود می‌پردازیم و راه حل‌هایی برای مشکلات پیش آمده که غیر قابل حل هستند، پیدا خواهیم کرد و نسل بعدی دانشمندان، مهندسان و کارگران آمریکایی را آموزش خواهیم داد.


برچسب‌ها: NASA


ادامه مطلب

اعتبار تصویر: skypix

 

باسمه تعالی

زمان پایان قرن چهاردهم (پایان سال ۱۴۰۰) و آغاز قرن پانزدهم هجری شمسی (آغاز سال ۱۴۰۱)

 

معنای قرن یا سده، یکصد سال است. هر تقویم مبدایی دارد و در عرف اولین سال هر تقویم سال یک است. روز اول نخستین قرن هجری شمسی، جمعه ۱ فروردین ۱ و روز پایان آن، سه شنبه ۲۹ اسفند ۱۰۰، است. روز اول قرن دوم هجری شمسی، چهارشنبه ۱ فروردین ۱۰۱ و روز آخر آن، یکشنبه ۲۹ اسفند ۲۰۰، است. قرن چهاردهم هجری شمسی، از روز چهارشنبه ۱ فروردین ۱۳۰۱، آغاز شده و روز یکشنبه ۲۹ اسفند ۱۴۰۰ به انجام خواهد رسید. بنابراین، روز اول قرن پانزدهم هجری شمسی، دوشنبه ۱ فروردین ۱۴۰۱ خواهد بود.

 

مرکز تقویم موسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران

پایگاه اطلاع رسانی مرکز تقویم: calendar


ادامه مطلب

   محیط میان ستاره‌ای یا Interstellar Medium (ISM) غبار و گاز بین ستاره‌ها است که به صورت نوارهای غباری تاریک در راه شیری و کهکشان های دیگر و یا با تأثیراتی که بر نور ستاره‌ها می گذارد مثل قرمز کردن نور ستاره‌ها و یا کم سو کردنشان، یا به طور مستقیم به شکل سحابی نشری یا بازتابی دیده می‌شود. 

 

اعتبار تصویر: nasa

 

   محیط میان ستاره ای حدود ۲۰ درصد جرم کهکشان راه شیری را تشکیل می دهد، نور مرئی را جذب می کند اما در همان زمان، در فروسرخ و امواج رادیویی تابش می کند. ۹۹ درصد محیط میان ستاره‌ای گاز است و فقط یک درصد از جرم آن را غبار تشکیل می‌دهد.

 

    بیشتر جرم در محیط میان ستاره‌ای، در تجمعاتی که ابرهای مولکولی غول آسا خوانده می‌شوند جمع شده‌اند. این ابرها، متراکم‌تر از محیط اطرافشان هستند و به اندازه‌ای سرد هستند که بتوانند مولکول‌های هیدروژن و دیگر مولکول ها را در خود داشته باشند. ابر غول‌آسای مولکولی به طور معمول حدود ۱۰ پارسک پهنا و حدود ۱۰ به توان ۶ برابر خورشید جرم دارد، در کهکشان راه شیری هزاران ابر غول آسای مولکولی وجود دارد و نزدیک‌ترین آنها سحابی جبار در فاصله ۴۵۰ پارسکی است.

 

هرج‌ و مرج در قلب سحابی جبار

چرخش گازهای هیدروژن، گوگرد و هیدروکربن ها گهواره ای برای مجموعه ای از ستاره های متولد شده سحابی جبار در تصویر مرکب گرفته شده توسط تلسکوپ های فضایی Hubble و Spitzer را نمایش می دهد. ما شاهد مولکول های غنی از کربن در ابر کیهانی این کارخانه تشکیل ستاره در فاصله ۱۵۰۰ سال نوری از خودمان هستیم.

اشعه فرابنفش و نور مرئی Hubble نشان دهنده گاز هیدروژن و گوگرد است که توسط تابش فرابنفش شدید ستاره‌های عظیم(Massive) گرم و یونیزه شده‌اند و در مجموع به آن Trapezium یا چهار ضلعی غیر منظم می‌گویند.

اعتبار تصویر و متن: nasa

 

   معمولاً نواحی HII بخش‌هایی از ابرهای غول‌آسای مولکولی هستند؛ به خصوص بخش‌هایی که دور ستاره‌های داغ و جوانی مانند رده‌های O یا B را احاطه کردند. ستاره‌های O و B نور فرابنفش می‌تابند که هیدروژن درون سحابی را یونیزه می‌کند. وقتی که الکترون‌ها دوباره به پروتون‌ها ملحق می‌شوند تا هیدروژن ایجاد شود، فوتون‌هایی را در طول موج‌های خاصی می‌تابانند که شاخصه‌ی طیف هیدروژن است. رنگ قرمز نواحی HII به خاطر خط طیفی ۶۵۶ نانومتری هیدروژن است. این نواحی می‌توانند بسیار درخشان باشند به خصوص اگر بیش از یک ستاره O در همسایگی آنها تابش فرابنفش تولید کند. ستاره O سنگین است اما دوره زندگی آن بسیار کوتاه است، زمانی که ستاره سوخت خود را تمام کند این ناحیه دیگر منبعی برای فوتون‌های یونیزه کننده خود ندارد و فقط برای حدود ۱۰ میلیون سال وجود خواهد داشت سپس محو خواهد شد.

 

ویژگی های ترکیبات محیط میان ستاره ای

نوع سحابی

چگالی

(gr/cm^3)

دما

(K)

طول عمر معمول

(سال)

اندازه معمول

(پارسک)

ترکیبات
نواحیHII25-^10 تا 17-^1010,00010میلیونچند تا 100بیش تر از گاز هیدروژن
ابر های مولکولی غول‌آسا توده های سرد20-^10 تا 18-^1010میلیارد ها0.1هیدروژن، گاز مولکولی و غبار
ابرهای مولکولی غول‌آسا توده های گرم25-^10 تا 17-^1030 تا 100میلیون ها0.1 تا 3هیدروژن و گاز مولکولی
سحابی های بازتابی25-^10 تا 17-^10

1000>

میلیون ها تا میلیارد ها<1 تا 10گاز غباری
سحابی های نشری25-^10 تا 17-^101,000 تا 10,000از چند هزار تا 100 هزار0.01 تا کمیگاز مولکولی و اتمی
سحابی های تاریک25-^10 تا 17-^101,000>میلیون ها تا میلیارد ها< 1 تا 10گاز غباری
گاز پراکنده میان ستاره ای27-^107,000 تا 10,000نمی توان گفتنمی توان گفتهیدروژن

 

 


ادامه مطلب


ادامه مطلب

   علی رغم موفقیت نظریه ذره ای نور نیوتن، توماس یانگ با انجام آزمایشی که تا امروز هم دانش‌آموزان آن را تکرار می‌کنند، نظریه نیوتن را رد کرد.

 

اعتبار تصویر: scienceabc

 

   آزمایش یانگ عبارت است از تاباندن نور خورشید به یک مانع که دو شکاف باریک در آن تعبیه شده و یک پرده در پشت آن قرار دارد. که نور عبوری از شکاف ها به آن می تابد.

 

همین که نور از شکاف ها عبور کند، دو نقش پراش گسترده ایجاد می‌کند، که به تدریج بر هم می‌افتند و با هم تداخل می کنند، یک فرورفتگی در یک موج با قله موج دیگر منطبق است، همین امر سبب می‌شود که آنها یکدیگر را حذف کنند، به طوری که وقتی نور سرانجام به پرده می رسد امواج حذف شده نوارها تاریکی به نام فیریزهای تداخلی بر جای می‌گذارند. از آنجا که فقط از امواج می‌توانند به این شیوه تداخل کنند، یانگ نتیجه گرفت نور هم باید از امواج تشکیل شده باشد.

 

یا اینکه با مطالعه و بررسی اینکه چگونه رنگ های مختلف نور خورشید نقش‌های فریزی مختلفی تشکیل داده‌اند حتی توانست امواج طول موج‌های رنگهای مختلف را تخمین بزند و برآورد کنند.

Quantum Physics in minutes, 2017


برچسب‌ها: Quantum Physics in minutes


ادامه مطلب