فضاپیمای روباتیک کاسینی اولین گذر از کنار قمر کوچک زحل، Methone، را در ماه مه انجام داد و کشف کرد که هیچ­گونه دهانه برخوردی آشکاری در سطح این قمر وجود ندارد. دهانه­ها، که اغلب بر اثر برخوردها ایجاد می­شوند، در سطح هر قمر، سیارک، و هسته دنباله داری که به­طور دقیق تصویر برداری شده­، دیده می شوند – البته تا به امروز. حتی زمین و تیتان نیز دارای دهانه هستند. همواری سطح و شکل تخم­مرغی این قمر 3 کیلومتری احتمالاً حاصل قابلیت ایجاد تغییر سطحی Methone است – این قابلیت زمانی رخ می­دهد که قمر با لایه­ای عمیق از توده خرده­سنگ­های بسیار کوچک و غیرقابل رویت (sub-visual rubble pile) پوشیده شده باشد. به همین ترتیب، سطح همگی اجرام مشابه در منظومه شمسی ما که شامل اقمار زحل، تلستو، پاندورا، کالیپسو، و همچنین سیارک Itokawa است، بخش­هایی را نشان می دهد که به طور غیرعادی صاف وصیقلی هستند. اما با این وجود Methone کاملاً خالی از عوارض سطحی نیست و همان­طور که می­بینیم بخش های از سطح نسبت به سایر بخش­ها تیره­تر به نظر می رسد. اگرچه گذر از کنار Methone بسیار سخت است، اما علاقه به کاوش در طبیعت و تاریخ این قمر غیرعادی مطمئناً ادامه خواهد داشت .

 


ادامه مطلب