پرتوهای گل میخی شکل ستارگان و اشکال شبح‌گون در این نمای ژرف کیهانی  به وفور دیده می شوند. این تصویر که ترکیب بندی زیبایی دارد، میدان دیدی در حدود 2 ماه کامل را در آسمان، رو به سوی صورت ‌فلکی فرس ‌اعظم، پوشانده است. مسلماً پرتوهای ستارگان درخشان تر، همراه با پراش های میخی شکل نشان داده شده اند؛ پدیده ای که اغلب به علت ساختار درونی در تلسکوپ های بازتابی دیده می شود. این ستارگان نورانی دقیقاً درون کهکشان راه شیری واقع شده اند. ابرهای غبار میان ستاره ای کم‌ نور اما فراگیر، بر فراز صفحه کهکشان درحال حرکت اند و ترکیبی از نور ستارگان کهکشان راه شیری را به طور خفیف منعکس می کنند. این ابرها که به ابرهای سیروس مرتفع یا سحابی های سیال یکپارچه نیز مشهوراند، به ابرهای مولکولی‌ مربوط هستند. در این نمونه، ابر پراکنده ای با عنوان  MBM 54 را می بینیم که کم تر از هزار سال نوری از ما فاصله دارد و زمینه تصویر را پوشانده است. کهکشان‌های دیگری که به مراتب دورتر از راه شیری قرار دارند از میان این تجلی شبح گون دیده می‌شوند، مانند کهکشان مارپیچی NGC 7497 که 60 میلیون سال نوری از ما فاصله دارد. این کهکشان در مرکز تصویر واقع شده و تقریباً از لبه دیده می‌شود. بازوهای مارپیچی و خطوط غباری NGC 7497  نیز، رنگ های ستارگان و غبار راه‌ شیری را منعکس می‌کنند.


ادامه مطلب