در سال ۱۹۲۰ میلادی، سازی اختراع شد که با همه‌ی سازهایی که می‌شناختند متفاوت بود؛ Theremin.

 

Léon Theremin:« من میل داشتم یک ساز متفاوت بسازم؛ و البته می‌خواستم دستگاهی بسازم که با به کاربردن میدان‌های مغناطیسی، در فضا کنترل شود، به این ترتیب انرژی کمتری نیز مصرف می‌شد. به این دلیل من از تکنولوژی الکترونیک استفاده کردم تا سازی بسازم که ابتکار بیشتری در آن به کار رفته باشد.»

 

اولین Theremin. اعتبار تصویر: Theremin

 

   Theremin بر اساس حرکت دست کار می‌کرد و از دو اسیلاتور -نوسانگر یا مولد فرکانس رادیویی-  تشکیل شده بود که به دو آنتن وصل شده بودند. آنتن عمودی که برای تنظیم میزان بلندی صدا بود و دیگری آنتن افقی به شکل دایره برای کنترل میزان فرکانسی یا Pitch. زمانی که دستگاه روشن می‌شد میدان مغناطیسی‌ای به وجود می‌آمد که بوسیله حرکت دست و تشخیص این حرکت توسط سنسورهای مجاورتی مقدار و شدت فرکانس تغییر می‌کرد. نت های بالا با نزدیک کردن دست به سمت آنتن افقی و نت‌ها با صدای بلند با دور کردن دست از آنتن عمودی تولید می‌شد.

 

   این ساز از اصل Heterodyne -ترکیب دو جریان متناوب برای تولید جریانی با فرکانسی برابر مجموع یا تفاضل فرکانس دو جریان مزبور- برای تولید یک سیگنال صوتی استفاده می‌کرد.

 

   مدار مبدل دستگاه شامل دو نوسانگر فرکانس رادیویی بود که زیر 500 کیلوهرتز تنظیم می‌شد تا تداخل رادیویی را به حداقل برساند. یک اسیلاتور با فرکانس ثابت عمل می‌کرد. فرکانس نوسانگر دیگر، متغیر بود و توسط فاصله دست نوازنده با آنتن افقی تغییر می‌کرد که همین دلیل باعث نواختن نت‌های مختلف در این ساز شد.

 

   در این ساز میدان مغناطیسی‌ای اطراف ساز تشکیل می‌شد که نوازنده باید با حرکات دستش که وارد این میدان مغناطیسی می‌شد فرکانس و شدت صدای ساز را مهار کند به این ترتیب که با ورد دست نوازنده به این میدان، فرکانس تغییر کرده و هچنین با تغییر حرکات می‌توانست به شدت و یا حجمی که صدا داشت بیافزاید و یا کاهش دهد.

 

   با گذر زمان این ساز دستخوش تغییراتی شد و در حال حاضر شرکت moog music تولید آن را بر عهده دارد.


ادامه مطلب