اعتبار تصویر: apod.nasa.gov جمعیتی از کهکشان ها هستند که مدت ها پیش به وجود آمده اند. نگاه کردن به کیهان مانند نگاه کردن یک زمین شناس به لایه های رسوبات است، که در آن تاریخ تشکیل سنگ ها به وضوح دیده می شود. فاصله های نجومی به قدری زیاد است که گاه میلیون ها یا حتی میلیارد ها سال طول می کشد تا نور به ما برسد. وقتی که سن گیتی نصف عمر کنونی آن بود، نوعی کهکشان آبی و کمرنگ با اندازه متوسط پدید آمد. ما اینها را می بینیم. نور آنها از گذشته خیلی دور به ما می رسد و نشان دهنده ی کهکشان هایی خیلی خیلی دور است. آبی بودن آنها ناشی از درخشش ستاره های تازه تشکیل شده ی کم سن با جرم بالا، دمای بالا و درخشندگی بالا است. کم نور بودن کهکشان ها فقط به خاطر دور دست بودن آنها نیست، بلکه از این رو است که جمعیت درخشش ستارگان درون آن ها کم رمق است. کهکشان های آبی کم نور دیگر وجود ندارند، ولی احتمالاً همتایی در جهان امروزی خواهند داشت. اختر فیزیک برای افراد بی قرار، فصل 4
ادامه مطلب
.: Design By LYRA :.
