اعتبار تصویر: apod.nasa کشف دوم مکانیک کوانتومی نامعین بودن است: مثلاً نمی توان دقیقاً پیش بینی کَرد که یک الکترون فردا کجا ظاهر می شود. بین یک ظهور و ظهور بعد، الکترون مکان دقیقی ندارد [مگر نظریه دوبروی -بوم درست باشد که در این صورت مکان دقیق دارد ولی از ما پنهان می کند. شاید در نهایت چندان فرقی نداشته باشد.]، مثل این است که در ابری از احتمالات پخش شده باشد. در قاموسِ فیزیکدانان می گوییم در یک «برهم نهیِ» موقعیت است. فضازمان یک شیء فیزیکی مثل الکترون است. آن هم نوسان دارد. آن هم می تواند در یک «برهم نهیِ» آرایش های مختلف باشد. تمایز میان گذشته و حال و آینده با ثبات و نامعین می شود. به همان شکلی که یک ذره ممکن است در فضا پخش شود، تفاوت های میان گذشته و آینده هم نوسان دارند: یک واقعه می تواند هم قبل و هم بعد از واقعه ای دیگر باشد. نظم زمان، بخش ۱: فروپاشی زمان، کوانتوم های زمان، صفحه ۶٥ 
ادامه مطلب
.: Design By LYRA :.
