بر اساس عناصر مداری، NEO ها سیارک ها و دنباله دارهایی با فاصله ی حضیض q کم تر از 3.1au می باشند. دنباله دارهای نزدیک به زمین (NECs) برای اینکه تنها، دنباله دارهای کوتاه دوره (یعنی دوره ی (تناوب) مداری P کم تر از 200 سال) را در برگیرند بیشتر محدود می شوند. بیشتر NEO ها، سیارک هایی هستند که بعنوان سیارک های نزدیک به زمین (NEAs) نامیده می شوند. Near-Earth Asteroids (NEAs) NEO ها با توجه به فاصله حضیض خود (q)، فاصله اوج (Q) و نیم قطرهای بزرگ خود (a)، به گروه های (آتیرا، آتن، آپولو و آمور) تقسیم می شوند. اعتبار تصویر: NASA Potentially Hazardous Asteroid (PHA) در حال حاضر، سیارک های بالقوه خطرناک (PHAs) بر اساس پارامترهایی تعریف می شوند که پتانسیل سیارک را برای برخوردهای تهدیدآمیز نزدیک زمین اندازه گیری می کنند. خصوصاً، تمامی سیارک ها با حداقل فاصله ی تقاطع مدار (MOID) برابر 0.05au یا کم تر و قدر مطلق 22.0 یا کم تر بعنوان سیارک های بالقوه خطرناک در نظر گرفته می شوند. سیارک هایی که نمی توانند بیشتر از 0.05au (تقریباً 7.480.000km یا 4.650.000mi) به زمین نزدیک شوند (یعنی MOID) یا تقریباً قطری کوچک تر از 140m معادل (500ft∽) به تعبیری دیگر 22.0=H با بازتاب فرضی %14) بعنوان PHA محسوب نمی شوند. q<1.3 au P<200 years NEA هایی که مدار آن ها کاملاً با مدار زمین احاطه شده است (برگرفته از نام سیارک 163693 Atira) a<1.0 au Q<0.983 au a<1.0 au Q>0.983 au a>1.0 au q<1.017 au a>1.0 au 1.017 q<1.3 au> سیارکهای بالقوه خطرناک: NEA هایی که حداقل فاصله تقاطع آنها با زمین 0.05au یا کمتر است و قدر مطلق آن 22.0 یا درخشان تر می باشد. فاصله حضیض = q, فاصله اوج = Q, نیم قطر بزرگ = α ![]()
شرح تعریف گروه دنباله دارهای نزدیک به زمین NECs سیارک های نزدیک به زمین q<1.3 au NEAs Atiras NEA های گذرنده از زمین با نیم قطر بزرگ کوچک تر از زمین (برگرفته از نام سیارک 2062 Aten) Atens NEA های گذرنده از زمین با نیم قطر بزرگ بیشتر (بزرگ تر) از زمین (برگرفته شده از نام سیارک 1862 Apollo) Apollos NEA های نزدیک زمین با مدارهای خارج از مدار زمین و درون مدار مریخ (برگرفته از نام سیارک 1221 Amor) Amors MOID<=0.05 au
H<=22.0PHAs 
ادامه مطلب
.: Design By LYRA :.
